Katholieke parochiekerk St. Michael

De parochiekerk St Michael, rijk aan kunstschatten, met zijn machtige, meer dan 600 jaar oude toren, is een van de meest dominante gebouwen van de stad. De kerk in de wijk Bernkastel is het enige gebouw in het Moezelgebied dat nog uniform bewaard is gebleven in de 14e-eeuwse stijl. De drieschepige kerk is rijkelijk versierd op een manier die in dit land zelden voorkomt. De barokke gevel, die in 1968 werd gerestaureerd, vormt een schril contrast met de massieve toren van St Michael, die meer dan 600 jaar oud is. Het interieur geeft de indruk van een zaalachtige ruimte, de sacristie werd gebouwd in 1664 en het centrale punt in het koor is de Calvariegroep uit 1496.

De kerktoren
De toren van ongepleisterd metselwerk van breuksteen (dat in de loop der tijd alleen maar donkerder is geworden) werd waarschijnlijk aan het einde van de 13e eeuw gebouwd. De aartsbisschop van Trier, Heinrich II von Finstingen, verwierf in 1280 alle goederen en rechten in Bernkastel van graaf Heinrich V von Salm. Volgens de diocesane kroniek bouwde de aartsbisschop niet alleen een sterke muur rond het dorp Bernkastel en versterkte hij het kasteel en de nederzetting. Nadat Bernkastel stadsrechten kreeg van koning Rudolf, richtte hij ook talrijke muren, torens en borstweringen op, waaronder de huidige Sint-Michaëlstoren. De toren is 56 meter hoog en de muren op de bovenste verdieping zijn nog steeds 1,75 meter dik. Het dakgebinte met de klokken dateert uit de 15e eeuw.

Geschiedenis en altaren
Het is niet precies bekend wanneer de parochie van Bernkastel werd gesticht. Er kan echter worden aangenomen dat er al in 1017 een katholieke parochie bestond. De eerste pastoor van de stad wordt Theoderich von Saarburg genoemd. Aangenomen wordt dat er op zijn laatst in 1177 een kerk moet hebben bestaan (in het midden van een kerkhof, waarvan 4 basaltkruisen bewaard zijn gebleven). Bijzonder bezienswaardig in de kapel zijn het altaar van St. Sebastian (eerste helft 17e eeuw), het altaar van St. Maria van albaststeen (1750), het altaar van St. Nicolaas in de zuidelijke zijbeuk (1750) en de Calvariegroep op het hoogaltaar van de St. Michaelskerk uit 1496.